Welke vermijdingsstijlen gebruik jij om maar niet te hoeven voelen?
- romy vanmil
- 18 jan
- 3 minuten om te lezen
Je leven zit vol. Werk, gezin, sociale afspraken, verantwoordelijkheden.
En ergens diep vanbinnen weet je:
“Als ik nu echt stil zou staan… dan komt er iets omhoog waar ik geen tijd voor heb.”
Dus ga je door.
Niet omdat je niet wílt voelen.Maar omdat voelen onhandig lijkt. Onpraktisch. Oncontroleerbaar.
Voelen voelt als tijdverlies
Terwijl dóórgaan voelt als controle.
Vermijden is geen zwakte, het is een overlevingsstrategie
Veel harde werkers hebben ooit (vaak onbewust) geleerd:
gevoelens vertragen je
emoties maken je kwetsbaar
stilstaan is gevaarlijk
Psychologisch gezien is vermijden een beschermingsmechanisme. Je zenuwstelsel heeft ooit besloten: dit is te veel, dit slaan we over.
En dus ontwikkel je slimme manieren om maar niet te hoeven voelen.
Herkenbare vermijdingsstijlen (surrogaten)
Om gevoelens niet te hoeven voelen, gebruiken we vaak surrogaten: vervangende strategieën. Bij harde werkers zie ik vaak:
Hard werken: Altijd productief. Altijd nuttig. Nooit stil.
Overmatig sporten: Niet om te voelen, maar om te verdoven.
Alcohol of middelen: Om spanning te dempen of “uit” te gaan.
Altijd weg zijn: Werk, sport, afspraken, sociale verplichtingen.
Scrollen, series, prikkels: Alles om maar niet bij jezelf te zijn.
Zorgen voor anderen: Dan hoef je niet te voelen wat jij nodig hebt.
Rationaliseren: Alles snappen, analyseren, verklaren, zonder het te voelen.
Op korte termijn werkt dit. Op lange termijn betaal je de prijs.
Praktijkvoorbeeld: “Ik voel gewoon niks”
Een cliënt zei tegen mij:
“Ik voel eigenlijk niks. Ik functioneer prima.”
Maar zijn lichaam vertelde een ander verhaal:
slecht slapen
gespannen schouders
snel geïrriteerd
geen echte rust
afstand in zijn relatie
Toen we vertraagden, kwam er wél gevoel.Niet ineens alles.Maar kleine signalen:
vermoeidheid
verdriet
teleurstelling
gemis
Hij had dit jaren weggeduwd. Niet omdat hij zwak was,maar omdat hij ooit geleerd had dat voelen geen optie was.
Waarom gevoelens wegstoppen slecht is voor je lijf
Gevoelens verdwijnen niet omdat je ze negeert.Ze slaan zich op in je lichaam.
Chronische stress en onderdrukte emoties:
houden je zenuwstelsel in alarmstand
zorgen voor vermoeidheid en onrust
vergroten prikkelbaarheid
blokkeren ontspanning en plezier
Je leeft dan niet vanuit een positieve, ontspannen intentie,maar vanuit overleven.
Je doet wat moet. Niet wat voedt.
Voelen is informatie (geen zwakte)
Gevoelens zijn geen probleem. Ze zijn informatie.
Ze vertellen je:
waar je grens ligt
wat je nodig hebt
welke richting klopt
wat niet meer werkt
Zonder voelen:
blijf je in hetzelfde patroon
maak je keuzes vanuit angst of plicht
raak je steeds verder verwijderd van jezelf
“Maar ik weet niet eens meer hoe ik moet voelen”
Dat hoor ik vaak. En dat is logisch. Als je jarenlang op automatische piloot leeft,verliest je systeem het contact met gevoel. Vaak heeft dat wortels in:
je jeugd
eerdere pijn
verantwoordelijkheden die te vroeg kwamen
Het vraagt vertraging en moed om weer te leren voelen.Niet alles tegelijk.Maar stap voor stap.
Wat ik wél (en niet) voor je kan doen
Ik ben geen psycholoog die trauma’s oplost.Maar ik kan je wel helpen om:
weer stil te staan bij wat er in je leeft
te leren dagelijks inchecken bij jezelf
je systeem regelmatig “op te ruimen”
minder te vluchten in werk, sport of middelen
keuzes te maken die je écht beter laten voelen
Zodat je niet langer hoeft te verdoven of vermijden, maar leert dragen wat gevoeld wil worden.
Tot slot
Als jij:
minder stress wilt
minder gejaagd wilt leven
meer rust en richting wilt voelen
Dan is dit de uitnodiging: Stop met vermijden. Begin met voelen.
Niet omdat het makkelijk is.Maar omdat het je leven verrijkt.
Neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek als jij klaar bent voor meer rust in je hoofd en lijf.








Opmerkingen