Het leven is een balans… én een strijd tussen drie pilaren

Ik zie het elke dag in mijn praktijk. Lieve sterke mannen en vrouwen. Zorgzaam.

Loyaal. Harde werkers. Ze staan altijd ‘aan’. Voor hun partner. Hun kinderen. Hun

team. Hun klanten.

Maar ergens onderweg zijn ze zichzelf kwijtgeraakt.

Mijn inziens is het leven een voortdurende balans, en soms een strijd, tussen drie

pilaren:

1. Jijzelf

2. Je relatie (thuis)

3. Je werk

Als één van die drie wiebelt, voel je dat direct in de andere twee. En toch ondanks dat je dit voelt, blijven we vaak maar doorgaan.

Pilar 1: Jijzelf: de fundering van alles

Als jij niet lekker in je vel zit, kun je nog zo hard werken of je best doen in je relatie…

het gaat lekken op alle vlakken. Psychologisch gezien werkt het simpel:

Wanneer je langdurig over je grenzen gaat, blijft je stresssysteem actief. Je lichaam

maakt continu cortisol aan. Je staat in de overlevingsstand.

Vanuit die stand:

• Reageer je kortaf

• Heb je minder geduld

• Voel je minder verbinding

• Kun je minder genieten

• Slaap je slechter

• En raak je emotioneel uitgeput

Veel van mijn cliënten zeggen:

Ik weet niet meer wat ik nodig heb of hoe ik kan veranderen.

Dat is geen zwakte. Dat is een signaal van een overbelast zenuwstelsel.

Praktijkvoorbeeld:

Een cliënt van mij, ondernemer, vader van twee jonge kinderen, deed alles goed.

Tenminste, zo leek het. Tot hij thuis ontplofte om kleine dingen. Hij schaamde zich

kapot.

Wat bleek? Hij had nul oplaad momenten. Geen tijd voor zichzelf. Geen ruimte om te

voelen. Alleen maar presteren.

We zijn gaan werken aan kleine gedragsveranderingen:

• 3 keer per dag 2 minuten inchecken bij zichzelf om zijn koers bij te sturen

• Eén avond per week geen werktelefoon

• Elke dag één behoefte uitspreken

Kleine veranderingen. Het effect? Groot. Zijn lontje werd langer. Zijn energie

stabieler.

Pilar 2: Je relatie: je veilige haven thuis

Thuis moet geen tweede werkplek zijn.

Je relatie hoort veilig en gelijkwaardig te voelen. Een plek waar je kunt landen. Waar

je niet hoeft te presteren. Waar je gezien wordt.

Als het daar schuurt, irritaties, afstand, langs elkaar heen leven, dan neem je dat

mee naar je werk. Je concentratie daalt. Je energie zakt. Je geluksgevoel keldert.

En andersom werkt het net zo.

Veel koppels zitten niet in een liefdesprobleem.

Ze zitten in een energietekort.

Ze zorgen. Regelen. Plannen. Maar vergeten te verbinden. Direct toepasbare tip voor thuis:

Vanavond, stel je partner één vraag:

“Hoe gaat het écht met je?”

En luister zonder oplossing te geven.

Alleen luisteren en vraag door welke gedachten er spelen en hoe ze zich van binnen

voelen. Verbinding zit niet in grootse gebaren. Het zit in aandacht. Je kunt niet in iemands

hoofd of gevoel kijken dus vraag hiernaar met oprecht interesse.

Pilar 3: Je werk: energiebron of energielek?

Je werk moet energie geven én je rekeningen betalen.

Maar als je structureel leegloopt, te veel verantwoordelijkheid draagt en moeilijk nee

zegt, dan gaat dat wringen.

Veel van mijn cliënten denken:

• “Ze rekenen op mij.”

• “Als ik het niet doe, stort het in.”

• “Nog even volhouden.”

Maar dat “even” duurt soms jaren. En ’s avonds is er dan niets meer over voor thuis.

Mijn persoonlijke keerpunt

In 2012 liep ik zelf vast door een relatie gerelateerde burn-out.

Ik voelde: dit moet anders. Ik heb mezelf toen keihard in de spiegel aangekeken. Niet vanuit schuld, maar vanuit verantwoordelijkheid. Ik ben mijn gedrag gaan veranderen. Grenzen leren voelen.

Keuzes gaan maken die dichter bij mezelf lagen.

Was dat makkelijk? Nee.

Was het nodig? Absoluut.

Mijn geluksgevoel nu is hoog. Ik leef dicht bij mezelf. Mijn werk is mijn passie. Ik doe het uit liefde, gedreven vanuit mijn hart. Mijn relaties zijn warm en diepgaand.

Is alles perfect? Nee. Maar ik bewaak mijn drie pilaren. Elke dag opnieuw.

En als het leven, door pech of tegenslag , mijn koers verandert, dan stel ik bij.

Het leven is soms wat het is. Maar je kunt altijd opnieuw je innerlijk kompas richten.

De harde waarheid

Niemand kan jouw roer overnemen.

Je zit vast in jouw hoofd. In jouw lijf. Met jouw geschiedenis. Maar… je hoeft het niet

alleen te doen. Er kan iemand naast je lopen. Dat is wat ik doe.

Ik loop een periode met je mee. We onderzoeken. We praten. We oefenen. We stellen bij. We maken een koers die past bij wie jij bent. En als ik mijn werk goed doe? Dan heb je mij niet meer nodig. Drie vragen om vandaag eerlijk te beantwoorden

1. Hoe stevig staat mijn pijler ‘ikzelf’ op dit moment? (1–10)

2. Voelt mijn relatie als een veilige haven?

3. Geeft mijn werk mij energie of kost het mij structureel meer dan het oplevert?

Want we zijn hier maar één keer en we denken dat we zeeën van tijd hebben. Maar

de tijd glijdt langzaam voorbij. Door ziekte, verlies of tegenslag kan het leven kan zomaar kantelen.

Wacht niet tot je lichaam je stilzet, want dat overkwam mij.

Mijn motto sinds jaren

We zijn hier op aarde maar even. Maak er dan ook een zo leuk mogelijk leven van.

Ik ben een levensgenieter. Ik heb mijn leven goed ingericht door hard te werken aan

de juiste dingen. En dat gun ik jou ook.

Voel jij dat er iets mag veranderen?

Dat je niet langer alleen wilt overleven maar weer écht wilt leven?

Bel me.

Soms is één gesprek genoeg om beweging te creëren.

En beweging is het begin een ander leven.